El Che

Ο Ernesto Che Guevara με κάνει καλύτερο άνθρωπο μέσα από την ισπανική γλώσσα, το αργεντίνικο τάνγκο που μισοήξερε και την κουλτούρα της ισπανόφωνης λογοτεχνίας που λάτρευε και ο ίδιος σαν φανατικός αναγνώστης αλλά και σαν συγγραφέας. Κυρίως μέσα από την επαναστατική του παρακαταθήκη. Στο σήμερα!

98 χρόνια από τη γέννησή του στο Rosario της Αργεντινής, ο Che επιστρέφει στο σπίτι του στο Buenos Aires ανατρέποντας την δολοφονία του από την CIA για να εξιστορήσει με αυτοσαρακασμό και ανθρώπινο μεστό λόγο την ζωή του από τα παιδικά του χρόνια. Μια παράσταση γραμμένη για να την παρακολουθήσουν έφηβοι ώστε να γνωρίσουν τον Che που "έγινα στάμπα, βρακί, μπλούζα, βότκα και πήγα εγώ στο καλό και αυτοί στο ταμείο".

Να τον ξαναθυμηθούν οι μεγαλύτεροι ή να τον ξαναγνωρίσουν με επαναστατικό οπτιμισμό μέσα από την πολιτική παρακαταθήκη του. Με το καλύτερο ιατρικό σύστημα υγείας στον κόσμο, με τους γιατρούς εθελοντές στους λαούς του κόσμου, με το πιο ποιοτικό και ανθρωπινό εκπαιδευτικό σύστημα στον κόσμο.

Αλλά ποιός ήταν ο Ernesto Guevara; Γιατί ονομάστηκε Che; Γιατί είναι η πιο αιχμηρή φωτογραφία και του προηγούμενου και του τωρινού αιώνα; Γιατί να τον θυμηθούμε στο εδώ και στο τώρα; Ποιά παρακαταθήκη άφησε; Γιατί ρωτώντας πολλά παιδιά για το ποιός είναι ο εικονιζόμενος θα πάρεις απαντήσεις όπως : Ροκ σταρ, ποδοσφαιριστής ή οργανωτής κάποιας οπαδικής κερκίδας;

Ο στοχαστής Jean Paul Sartr θα μιλήσει για την πιο πολυσχιδή προσωπικότητα του 20ου αιώνα. Ο Αργεντίνος Che θα μπορούσε να είναι όλα αυτά αλλά κυρίως ήταν ο επαναστάτης γιατρός που τράβηξε κουπί στην βάρκα που κωπηλατούν οι χωρικοί της Κούβας, οι λεπροί της Λατινικής Αμερικής, οι χτίστες στο Machu Picchu στο Περού, οι αντάρτες της Ιρλανδίας.

Γιατί στο αίμα του νεαρού Αργεντινού κυλούσε και ιρλανδικό αίμα. Ο πατέρας του, ένας αποτυχημένος πολιτικός μηχανικός, ο Ernesto Guevara Lynch δήλωνε για το νεκρό γιο του: "Στο αίμα του Ernesto έρεε το αίμα των επαναστατών ανταρτών της Ιρλανδίας".

Η άλλη καταγωγή του από την αντιβασιλεία της Ισπανίας, δεν εμπόδισε το νεαρό Ernesto να υιοθετήσει τις αντικομφορμιστικές ιδέες της πρωτοπόρας μητέρας του, της Celia de la Serna.

Οπότε αν χρωστάμε κάτι για την ευαίσθητη, ρομαντική και επαναστατική προσωπικότητα του Ernesto, ένα μεγάλο ποσοστό ευθύνεται σε αυτήν την γυναίκα. Ο Λένιν έγραφε: "Δε νοείται επαναστάτης χωρίς ρομαντισμό" και ο Ernesto το έκανε πράξη και φέτα ψωμί.

Σύμφωνα με το ληξιαρχείο είδε το φως του ήλιου στις 14 Ιουνίου 1928 αλλά σύμφωνα με τον βιβλιογράφο του, Paco Ignacio Taibo ο Εrnesto γεννήθηκε στις 14 Μαΐου. Ταύρος εν υαλοπωλείο.

"Γεννήθηκα στο Rosario στην μέση ενός ταξιδιού στον ποταμό Paraná. Ενός ταξιδιού επαγγελματικού και αποτυχημένου του πατέρα μου Ernesto".

Εξ'ου και η αγάπη του για την Rosario Central, μια ομάδα που ιδρύθηκε από σιδηροδρομικούς εργάτες και με χρώματα το κίτρινο και το μπλε. "Το ποδόσφαιρο δεν είναι απλό άθλημα. Μπορεί να αποτελέσει όπλο της επανάστασης".

Το άσθμα που απέκτησε στα τρία του χρόνια ήταν καταλύτης ούτως ώστε να ασχοληθεί με την θέση του τερματοφύλακα αλλά κυρίως με το διάβασμα. "Αφού δεν μπορούσα να τρέξω πάλι διάβαζα! Μαλαρμέ, Ένγκελς, Γκάντι, Λένιν, Στάλιν, Φρόιντ, Νίτσε, Ζολά , Σερβάντες και τον αγαπημένο μου Πάμπλο Νερούδα".

Δεν ήταν τυχαίο ότι όταν κυνηγούσαν οι Rangers στην Βολιβία, στα σακίδιά του αντί γεμιστήρων και χειροβομβίδων έβρισκαν... βιβλία!

Εξάλλου η τελευταία του φράση προς τον δολοφόνο του, Mario Terán, είναι παραστατική: "Las ideas no mueren!"

Σχετίζεται στα εννιά του χρόνια με τα παιδιά ενός δημοκρατικού Ισπανού γιατρού και τότε "ονειρευόμουν να γίνω comandante και να καταλάβουμε την φασιστική Μαδρίτη με χαρακώματα, ενέδρες, πέτρες". Εκείνη τη στιγμή της έντασης το άσθμα του πήγαινε περίπατο!

Αυτό διέκρινε και ο Fidel. Την αυταπάρνησή του, την οξυδέρκειά του , την φοβερή του μόρφωση ώστε να γίνει ο Διοικητής της Φάλαγγας του Αντάρτικου Στρατού.

Τα ταξίδια του στη Λατινική Αμερική με τον Αλμπέρτο Γκρανάδο και τον Κάρλος Καλλίκα Φερρέρ έπειτα, ο αποτυχημένος έρωτάς του με την κόρη μεγαλοαστών, την Μαρία δελ Κάρμεν Φερρέιρα, τον συνειδητοποιήσε μέχρι το μεδούλι. Όλα είναι ταξικά. Όλα!

"Πλέον οι πολιτικές ιδέες με απασχολούν εντονότερα! Προτιμώ να είμαι ένας αναλφάβητος Ινδιάνος παρά ένας εκατομμυριούχος Αμερικανός!

Έβαλα τις φωνές σε έναν δημοσιογράφο των New York Times!''

Από τις ιδέες του Γκάντι και του Νεχρού περνάει στον επαναστατικό μαρξισμό.

Στο Μεξικό θα γνωρίσει τους εξόριστους Fidel και Raúl και θα πειστεί να μπει σε ένα καταμαράν που ούτε ο Αργεντινός θεός δεν κατάλαβε πώς χώρεσαν 82 άντρες και από τον ποταμό Τούξπαν του Μεξικού σαλπάρουν για την Κούβα. Μετά από ένα περιπετειώδες ταξίδι φτάνουν στην Playa Las Coloradas της Sierra Maestra.

"Εκεί δεχόμαστε καταιγισμό πυρών από την επιτροπή υποδοχής του Μπατίστα !"

"Εδώ δεν παραδίδεται κανείς διάολε!"

"Μείναμε 17 άντρες όλοι κι όλοι και 5 όπλα ", θυμάται ο Guevara όπως και η φωνή του Castro : " Tώρα θα κερδίσουμε τον πόλεμο! "

Στις 2 Δεκεμβρίου 1956 προσαράζει το Granma, το μικρό πλοιάριο που έφερε τους 82 επαναστάτες στην Κούβα.

Ακολουθούν σημαντικές μάχες στο El Obrito, στο Καμαγουέι, στο Λας Βίγιας, στο Uvero, στο Pino del Agua, στο Σαν Λορέντσο, η Λα Πλάτα, το Επαναστατικό Διευθυντήριο, η απεργία που ξεσήκωσε όλη την χώρα , η απαγωγή του Φάνχιο, η δολοφονία του Φρανκ Παΐς, Ο Καμίλο στον Κάμπο. Όλα αξέχαστα γεγονότα!"

Στο αντάρτικο ιδρύθηκαν Σχολεία, Νοσοκομεία πρότυπα για την καινούρια μας Κούβα. Σε αυτά καταλυτικό ρόλο έπαιξε η πρωταγωνιστική προσωπικότητα του γιατρού - επαναστάτη Ernesto Che Guevara.

"Che hermano, Che me jodieron, Che boludo!" Οι αργεντίνικοι ιδιωματισμοί τον καταδίκασαν να γίνει ο Che της Σιέρρα Μαέστρα. Μια λεξούλα που χρησιμοποιείται αρκετά στην Αργεντινή που μοιάζει με το δικό μας "ρε φίλε".

Ο έρωτας στην Σάντα Κλάρα με την συναγωνίστρια Αλέιδα όπως και η καθοριστική μάχη του τεθωρακισμένου τρένου τον καθορίζει και δημιουργεί τον θρύλο του. Το πάθος του για ανατροπή της δικτατορίας του Μπατίστα, το όραμα για τον Νέο Άνθρωπο που θα βασίζεται στην επαναστατική ηθική, στη μόρφωση και στην αλληλεγγύη θα καθορίσουν και την πορεία της Κούβας.

"Από την 1η Ιανουαρίου 1959 αρχίσαμε να οικοδομούμε την Επανάσταση και τον Σοσιαλισμό με τον δικό μας Κουβανέζικο τρόπο. Φτιάξαμε το καλύτερο ιατρικό σύστημα στον κόσμο, μορφώσαμε όλο τον λαό, φτιάξαμε το καλύτερο σύστημα παιδείας στον κόσμο.

Υπερασπιστήκαμε τους λαούς του τρίτου κόσμου ενάντια στον Ιμπεριαλισμό, ακόμη και αυτήν την μικρή Κύπρο. Φτιάξαμε μαζί της το Κίνημα των Αδεσμεύτων και πολεμήσαμε για την Ανεξαρτησία μας".

ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ Η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Τα υπόλοιπα επί σκηνής. Ένα θεατρικό έργο φόρος τιμής στον Ernesto Che Guevara, στην παρακαταθήκη του, στις επαναστατικές του ιδέες και στην προσφορά της Κούβας στην Ανθρωπότητα ούτως ώστε να ελπίζουμε πως : Ο κόσμος θα αλλάξει Κεμάλ. Θα φροντίσουμε εμείς γι'αυτό. Το όνειρο και το δικό μου είναι να διαδώσω τις επαναστατικές του ιδέες σύντομα και στην μητρική του γλώσσα την ισπανική, σε όλες τις γειτονιές του κόσμου.