ΥΠΟΘΕΣΗ ΛΟΥΡΣΙΝ

Μια από τις πιο διάσημες, σπαρταριστές και διαχρονικές γαλλικές φάρσες, η «Υπόθεση Λουρσίν» του Eugène Labiche, έρχεται στη θεατρική σκηνή του «Μικρού Κεραμεικού» σε σκηνοθεσία του Αντώνη Καραγιάννη. Η παράσταση υπόσχεται άφθονο γέλιο, φρενήρεις ρυθμούς και μια ανατρεπτική ματιά που φέρνει τα πάνω κάτω στις παρεξηγήσεις του κλασικού έργου.

Δύο παλιοί συμμαθητές ξυπνούν μετά από μια βραδιά έντονου εορτασμού, χωρίς να θυμούνται απολύτως τίποτα από το προηγούμενο βράδυ. Όταν διαβάζουν στην πρωινή εφημερίδα για ένα φρικτό έγκλημα που διαπράχθηκε στην οδό Λουρσίν, όλα τα στοιχεία δείχνουν εκείνους ως τους κύριους υπόπτους. Η προσπάθειά τους να καλύψουν τα ίχνη τους οδηγεί σε ένα ντόμινο παραλογισμού, πανικού και μαύρου χιούμορ.

Βασισμένο στην εξαιρετική μετάφραση της Ευαγγελίας Βασιλείου, το κείμενο αποκτά μια νέα, σύγχρονη πνοή μέσα από τη διασκευή της Γωγώς Φάκου. Στη συγκεκριμένη εκδοχή, ενώ οι δύο κεντρικοί πρωταγωνιστικοί ρόλοι παραμένουν άνδρες, οι καταλυτικοί ρόλοι του γραμματέα και του υπηρέτη μετατρέπονται σε γυναικείους, ανατρέποντας τις ισορροπίες και κλιμακώνοντας το κωμικό στοιχείο. Στο πλευρό των πέντε ηθοποιών, η παράσταση επιστρατεύει έναν μουσικό επί σκηνής, ο οποίος λειτουργεί ως ένας ιδιότυπος «έκτος ρόλος». Ο μουσικός συμμετέχει ενεργά στη δράση, ακολουθώντας και ενισχύοντας τον φρενήρη ρυθμό που επιβάλλει η σκηνοθετική γραμμή του Αντώνη Καραγιάννη, δίνοντας μια ζωντανή, σχεδόν κινηματογραφική αίσθηση στην εξέλιξη της ιστορίας.

Σημείωμα σκηνοθέτη

Η «Υπόθεση Λουρσίν» του Ευγένιου Λαμπίς ξεκινά από μια φαινομενικά απλή παρεξήγηση και εξελίσσεται σε έναν ξέφρενο μηχανισμό κωμωδίας, όπου κάθε εξήγηση γεννά ένα νέο αδιέξοδο και κάθε απόπειρα διαφυγής οδηγεί σε ακόμη μεγαλύτερο πανικό. Δύο άνθρωποι, εγκλωβισμένοι ανάμεσα στα κενά της μνήμης τους και στη δύναμη της φαντασίας τους, βλέπουν την πραγματικότητα να μετατρέπεται σε έναν εφιάλτη που οι ίδιοι τροφοδοτούν.

Αυτό που με γοητεύει στο έργο του Λαμπίς είναι η ακρίβεια με την οποία αποκαλύπτει τον παραλογισμό της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Οι ήρωές του δεν χρειάζεται να είναι ένοχοι για να συμπεριφέρονται σαν ένοχοι. Αρκεί ο φόβος τους μήπως αποκαλυφθούν. Στην προσπάθειά τους να προστατεύσουν την κοινωνική τους εικόνα, την αξιοπρέπειά τους και την τακτοποιημένη ζωή τους, μετατρέπουν μια αβεβαιότητα σε βεβαιότητα και μια υποψία σε καταστροφή. Όσο περισσότερο προσπαθούν να ελέγξουν την κατάσταση, τόσο περισσότερο χάνουν τον έλεγχο.

Θέλησα να αντιμετωπίσω τη φάρσα ως μια ανεξέλεγκτη κούρσα παρεξηγήσεων, όπου ο ρυθμός, η κίνηση, οι παύσεις και οι σιωπές αποκτούν την ίδια σημασία με τον λόγο. Οι ηθοποιοί καλούνται να κινηθούν πάνω σε ομόκεντρους κύκλους που στροβιλίζονται το κωμικό και το παράλογο, ενώ οι καταστάσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Περνώντας η ώρα, οι παρεξηγήσεις συσσωρεύονται και η αγωνία μετατρέπεται σε γέλιο. Οι ήρωες όσο πιο σοβαρά αντιμετωπίζουν την επικοίμενη καταστροφή τους, τόσο περισσότερο γελοιοποιούνται.

Ιδιαίτερη θέση έχει η ζωντανή μουσική. Η μουσική παρεμβαίνει, σχολιάζει κι επιταχύνει τον ρυθμό, δημιουργώντας μια ζωντανή σκηνική συνθήκη που συχνά θυμίζει κινηματογραφική ταινία.

Πιστεύω πως το πιο κωμικό στοιχείο της «Υπόθεσης Λουρσίν» είναι ότι οι ήρωες δεν χρειάζονται κανέναν να τους κυνηγήσει. Έχουν ήδη αρχίσει να κυνηγούν οι ίδιοι τον εαυτό τους.

Καμιά φορά, η πραγματικότητα δεν χρειάζεται να είναι παράλογη. Αρκεί να προσπαθήσουμε υπερβολικά να την εξηγήσουμε.

Αντώνης Καραγιάννης

Ταυτότητα Παράστασης

«Υπόθεση Λουρσίν» του Ευγένιου Λαμπίς
Σκηνοθεσία: Αντώνης Καραγιάννης
Μετάφραση: Ευαγγελία Βασιλείου
Διασκευή: Γωγώ Φάκου
Βοηθός σκηνοθέτη: Έφη Σισμανίδου
Σκηνικά / κοστούμια: Ηλέκτρα Αποστόλη
Επικοινωνία / Δημόσιες σχέσεις: Κατερίνα Γρυλλάκη
Φωτογραφίες / Τρέιλερ: Ευάγγελος Κάλοου
Social Media: Ελένη Βάζακα
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ΑΨΙΝΘΙΟΝ

Παίζουν
Δημήτρης Αλεξίου
Γεωργία Αμπουράντυ
Μένιος Βλοχαϊτόπουλος
Μαρία Ελευθεριάδου
Έφη Σισμανίδου