Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι

Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι
του KIP WILLIAMS

Πρεμιέρα 9 Φεβρουαρίου 2026

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Αγιοπετρίτης Μπογδάνος
Παίζει η Νάντια Κοντογεώργη

«Το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι» του Όσκαρ Ουάιλντ, στην πολυβραβευμένη εκδοχή του Kip Williams, μετά τη θριαμβευτική του πορεία στο West End και το Broadway, ανεβαίνει στην Ελλάδα, στο Θέατρο Πορεία, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αγιοπετρίτη Μπογδάνου με τη Νάντια Κοντογιώργη να ερμηνεύει όλα τα πρόσωπα του έργου. Πρεμιέρα Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου.

Μια γυναίκα. Είκοσι έξι καθρέφτες. Είκοσι έξι φωνές που συγκρούονται μέσα στο ίδιο σώμα.

Η Νάντια Κοντογεώργη γίνεται σμήνος∙ χαμαιλέοντας που μεταμορφώνεται σε αθώους, σε δαίμονες, σε πρόσωπα που λάμπουν και που καταρρέουν.

Ο Ντόριαν εύχεται να μείνει για πάντα νέος, αφήνοντας το πορτρέτο του να φέρει τα σημάδια του χρόνου και των πράξεών του. Καθώς παραδίδεται στην ηδονή και την ανηθικότητα, το σώμα του μένει άφθαρτο, ενώ το πορτρέτο αποκαλύπτει τη διαφθορά της ψυχής του, οδηγώντας τελικά στην αυτοκαταστροφή του.

«Το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι» ανασαίνει ξανά∙ όχι σαν αφήγηση, αλλά σαν έκρηξη. Αντανακλά τα μέσα της σύγχρονης εποχής, της εικόνας, της οθόνης, της τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης. Ο Ντόριαν αναγεννά τη διαβρωμένα αγγελική μορφή του και προσκαλεί τον θεατή να συναντηθεί με τις πολλαπλές πτυχές του εαυτού του, από το διαδικτυακό του άβαταρ μέχρι τη μύχια αλήθεια του.

Η σκηνοθεσία του Δημήτρη Αγιοπετρίτη Μπογδάνου στήνει ένα ζωντανό παζλ που χτίζεται και γκρεμίζεται αδιάκοπα, σπινθηροβόλο και επικίνδυνο. Δεν υπάρχει βεβαιότητα, μόνο μεταμορφώσεις. Μια αισθητική που μοιάζει με φετίχ: μαγνητική, ακαταμάχητη, που παρασύρει τον θεατή σε ένα τεστ αντοχής της φαντασίας. Εκεί όπου η ομορφιά σκοτεινιάζει, το εύθραυστο δυναμώνει, και το ανθρώπινο καθρεφτίζεται σε άπειρα θραύσματα.

Η εκδοχή του Kip Williams είναι μια σύγχρονη, ριζοσπαστική και πολυβραβευμένη θεατρική διασκευή, που ανανέωσε πλήρως το κλασικό έργο, αποσπώντας δεκάδες βραβεία ανά τον κόσμο, με πιο σημαντικά τα δύο βραβεία Olivier (2024) και δύο βραβεία Τony (2025).