Ο Ακροβάτης και Ο Παρατηρητής

Υπαρξιακό Θέατρο Παρατήρησης
της Ανθρώπινης Συμπεριφοράς

Ο Ακροβάτης και Ο Παρατηρητής
Μια μετέωρη ιστορία με αφορμή ένα περίπτερο

25, 26, 27 Σεπτεμβρίου 2026 | 21:00
Θέατρο Βαφείο - Λάκης Καραλής

Το 2ο Υπαρξιακό Θέατρο Παρατήρησης της Ανθρώπινης Συμπεριφοράς του Νήματος εργάστηκε πάνω στο φιλόσοφο Søren Kierkegaard. Η ομάδα μέσα από ασκήσεις δραματοθεραπείας και θεάτρου μελέτησε βιωματικά, αποσπάσματα από έργα του φιλοσόφου. Στόχος ήταν μια σύγχρονη προσέγγιση. Οι έννοιες της Ελευθερίας, της Επιλογής αλλά και της βαθύτερης Επιθυμίας αποτέλεσαν αντικείμενο στοχασμού. Η ομάδα δούλεψε για δυο χρόνια έχοντας ως στόχο της δημιουργία μιας παράστασης. Κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου είχαμε την τιμή να φιλοξενήσουμε τον Αποστόλη Αγγελόπουλο (Ομαδικό Αναλυτή) τον Σωτήρη Δεσπότη (Θεολόγο), την Αγγελική Λάλου (συγγραφέα) οπού συνεισέφεραν στην εργασία μας, προσφέροντας ερεθίσματα μέσα από τα δική τους οπτική. Το θεατρικό κείμενο είναι πρωτότυπο, γεννήθηκε κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου και αναδεικνύει τη σύγχρονη προσέγγιση του Φιλοσόφου. Η παράσταση θα παιχτεί στις 25-26-27 Σεπτεμβρίου του 2026 στις 9:00 στο θέατρο Βαφείο.

Λίγα λόγια για το έργο

Εννέα άνθρωποι συγκεντρώνονται σε ένα χωράφι, ύστερα από μια πρόσκληση που φαίνεται τυχαία, αλλά δεν είναι. Η ατμόσφαιρα θυμίζει παράσταση τσίρκου. Κοινός τους σύνδεσμος: ο περιπτεράς της γειτονιάς, μια σιωπηλή φιγούρα αποδοχής, που πέθανε πρόσφατα. Οι σαράντα ημέρες από τον θάνατό του συμπίπτουν με την ημέρα των γενεθλίων του. Ο νεκρός, προνόησε πριν το τέλος του να οργανώσει μια τελευταία γιορτή γι' αυτούς, χωρίς εκείνον.

Όταν αποκαλύπτεται πως το περίπτερό του πρόκειται να βγει σε πλειστηριασμό, ο καθένας έρχεται αντιμέτωπος με μια επιλογή: θα κρατήσει κάτι από εκείνον ζωντανό ή θα αποχωρήσει; Το περίπτερο δεν ανήκει σε κανέναν, εκτός αν κάποιος το κουβαλήσει εντός του.

Το θεατρικό κείμενο παρουσιάζει μια ομάδα ανθρώπων βυθισμένων αρχικά στην απόλαυση, την παρόρμηση και το παιχνίδι της στιγμής. Η απουσία όμως του περιπτερά και σταδιακά η αποκάλυψη του θανάτου του λειτουργούν ως ένα υπαρξιακό ρήγμα που τους αναγκάζει να πάρουν θέση: να παραμείνουν στη διάχυτη ηδονή και στην αμεσότητα της στιγμής ή να αναλάβουν ευθύνη απέναντι στη μνήμη, στον εαυτό και στον άλλον.

Ο καθένας αναδεικνύει μια διαφορετική πλευρά του περιπτερά. Εκείνος ανασυντίθεται μέσα από τις διαφορετικές σχέσεις που είχε δημιουργήσει μαζί τους. Δεν υπάρχει ένας περιπτεράς, αλλά ο περιπτεράς όπως βιώθηκε από τον καθένα. .

Στο σημείο αυτό το έργο συνομιλεί με τη σκέψη του Søren Kierkegaard: με την ένταση ανάμεσα στο αισθητικό και το ηθικό, αλλά κυρίως με τη στιγμή κατά την οποία ο άνθρωπος δεν μπορεί πλέον να παραμένει απλός θεατής της ζωής του και καλείται να επιλέξει. Το περίπτερο μετατρέπεται έτσι σε σύμβολο ενός «Aλματος», μιας εσωτερικής μετάβασης που προϋποθέτει απόφαση, δέσμευση και ανάληψη ευθύνης. Η ονειροπόληση και η φαντασίωση αποτελούν τον μοχλό αυτής της μετάβασης.

Σύγχρονη, έντεχνη, κλασική αλλά και λαϊκή μουσική συνθέτουν το παράδοξο ψηφιδωτό της ανθρώπινης ύπαρξης, αναδεικνύοντας την ποικιλομορφία, τις αντιφάσεις και τις διαφορετικές όψεις της. Όπως ακριβώς και οι εννέα άνθρωποι. Είναι διαφορετικοί μεταξύ τους, αλλά δεμένοι από έναν άνθρωπο που τους συνάντησε χωρίς να απαιτήσει να γίνουν ίδιοι.

Ένα γιορτινό τραπέζι μεταμορφώνεται στην ίδια τη ζωή, με όλα τα χαρακτηριστικά της: Απώλεια, Απόλαυση, Ευθύνη, Ονειροπόληση, Φαντασίωση, Παρουσία, Απουσία, Γέννηση, Θάνατος. Μια γιορτή γενεθλίων γίνεται ταυτόχρονα τελετουργία αποχαιρετισμού αλλά και έναρξη μιας καινούριας αρχής, μιας ''γέννας'', Ένα μικρό περίπτερο της γειτονιάς γίνεται ο μεταβατικός χώρος που '' κρατάει-χωράει'' ό,τι απομένει από έναν άνθρωπο όταν εκείνος δεν είναι πια εκεί.

Σύλληψη- Σκηνοθεσία- Δραματ. Επεξεργασία: Αριστέα Κοντραφούρη
Κινησιολογία: Τριανταφυλλένια Κοσμίδου
Σκηνικά: Ελένη Γιαννιούδη- Χριστίνα Γιαννιούδη
Εποπτεία Σεναρίου: Δημήτρης Φούτσιας

Παίζουν: Φυλλιώ Ζερβού, Μαρία Καλλή, Γιώργος Καραγιωργάκης, Δήμητρα Καραμαούνα, Κούλα Πανάγου, Ιωάννης Πίμπας, Ιωάννα Πιπεροπούλου, Άννα Τάσση, Αφροδίτη Τζανάκου, Ιωάννα Χρυσίδου.

Video: Γιάννης Πουλημένος