ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ
του Χόρχε Μπουκάι

Το εμβληματικό κείμενο και παγκόσμιο best seller του Χόρχε Μπουκάι παρουσιάζεται δραματοποιημένο, για πρώτη φορά στο κοινό της Αθήνας, σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία του Αντώνη Καραγιάννη.

Λίγα λόγια για το έργο

Το «Ιστορίες να σκεφτείς», ένα από τα πρώτα βιβλία του Χόρχε Μπουκάι που έγιναν αμέσως αγαπητά στην Ελλάδα, μιλά για τη σχέση και πως αυτή βοηθάει στην προσωπική μας εξέλιξη. Να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας.

Στη σκηνή εξελίσσεται μια ιδιότυπη συνεδρία, όπου οι ρόλοι εναλλάσσονται διαρκώς, ενώ σύντομα όλοι γίνονται ταξιδιώτες μα και μέρος ενός ονείρου. Η ψυχοθεραπεύτρια ονομάζει τις συνεδρίες ταξίδια και καλεί όλους τους παρευρισκόμενους στο μεγάλο ταξίδι αναζήτησης της αλήθειας.

Στο συγκεκριμένο έργο, ο Μπουκάι χρησιμοποιεί τη μαγική τέχνη της αφήγησης μιας ιστορίας, που όπως γράφει ο ίδιος, «σου ανοίγει πόρτες αγνοημένες, δυνατότητες που δεν τις είχες φανταστεί, δρόμους που δε βάδισες ακόμα».

«...και κάπως έτσι ξεκίνησαν οι συνεδρίες μου. Βέβαια πάντα αισθανόμουν
πως βρισκόμουν μεταξύ πραγματικότητας κι ονείρου. Κι ακόμα... δεν το έχω
ξεδιαλύνει...»

Σημείωμα σκηνοθέτη

Το έργο ξεκινά με εικόνες που έχουν τη λογική του ονείρου. Από την πρώτη στιγμή, ο θεατής καλείται να εγκαταλείψει την ανάγκη να ερμηνεύει τα πάντα με αυστηρά ρεαλιστικούς όρους. Οι σκηνές μπορούν να μετακινούνται από το ρεαλιστικό στο ποιητικό, από το κωμικό στο δραματικό και από το καθημερινό στο παράδοξο.

Οι ηθοποιοί δεν καλούνται απλώς να υποδυθούν χαρακτήρες, αλλά να δημιουργήσουν εικόνες που μεταφέρουν το νόημα των ιστοριών ακόμη και χωρίς τη χρήση του λόγου. Οι παντομίμες, τα παγωμένα στιγμιότυπα, οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις, το τραγούδι και οι αλλαγές ρυθμού αναπτύσσουν ένα δεύτερο επίπεδο αφήγησης, παράλληλο με το κείμενο.

Συγχρόνως, οι μουσικές αναφορές της δεκαετίας του 1970 λειτουργούν άλλοτε ως ανάμνηση, άλλοτε ως εσωτερική φωνή και άλλοτε ως αντίστιξη προς τη σκηνική δράση.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του έργου είναι η δυνατότητά του να περνά από το χιούμορ στη συγκίνηση χωρίς να χάνει τη συνοχή του, ενώ είναι πολύ σημαντικό να διατηρείται η ελευθερία του θεατή. Η παράσταση δεν επιδιώκει να του επιβάλει ένα συμπέρασμα, αλλά να τον προσκαλέσει να συμμετάσχει σε μια διαδικασία σκέψης κι αναζήτησης. Η αληθινή δύναμη μιας ιστορίας βρίσκεται στη δυνατότητά της να συνεχίζεται μέσα μας και μετά το τέλος της αφήγησης.

Στο τέλος αυτής της θεατρικής διαδρομής, το ζητούμενο δεν είναι να έχει βρει ο θεατής όλες τις απαντήσεις. Ούτε να έχει κατακτήσει μια οριστική γνώση για τη ζωή. Το ζητούμενο είναι να έχει μάθει να θέτει διαφορετικά ερωτήματα. Να αποδέχεται ότι η πραγματικότητα δεν είναι πάντοτε αυτή που επιθυμεί. Να αντιλαμβάνεται ότι οι σχέσεις απαιτούν χώρο, προσπάθεια κι ελευθερία. Να κατανοεί ότι η αλλαγή δεν ξεκινά από την άρνηση αυτού που είμαστε, αλλά από τη συνειδητοποίηση της θέσης στην οποία βρισκόμαστε. Και, πάνω απ' όλα, να ανακαλύπτει ότι η αυτογνωσία δεν είναι ένας προορισμός στον οποίο φτάνουμε οριστικά, αλλά μια διαδρομή, ένα ταξίδι που συνεχίζεται.

Η ουσία του έργου, για μένα προσωπικά, βρίσκεται στην αναζήτηση και όχι στην οριστική κατάκτηση της αλήθειας. Και αυτή είναι, κατά τη γνώμη μου, η ουσία των «Ιστοριών να σκεφτείς».

Αντώνης Καραγιάννης

Συντελεστές
Διασκευή -Σκηνοθεσία: Αντώνης Καραγιάννης
Σκηνικά / Κοστούμια: Ηλέκτρα Αποστόλη
Σχεδιασμός φώτων / Μουσική επιμέλεια: Αντώνης Καραγιάννης
Φωτογραφίες - Βίντεο: Βαγγέλης Κάλοου
Βοηθός σκηνοθέτη: Έφη Σισμανίδου

Σχεδιασμός αφίσας- Social Media: Ελένη Βαζάκα
Παραγωγή: ΑΨΙΝΘΙΟΝ E.E.

Παίζουν οι ηθοποιοί
Κωνσταντίνα Δαούτη, Βασιλίνα Κατερίνη, Μαρίνα Μάρδα Τρύπη, Kατερίνα Σκυλογιάννη

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Opera