Η Ωραία Ελένη στην Κοιλάδα
των Νεκρών Ερώτων

«Η ΩΡΑΙΑ ΕΛΕΝΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΑΔΑ
ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΕΡΩΤΩΝ»

Κείμενο-δραματουργία: Δρ. Κωνσταντίνος Μπούρας

Με τη Γεωργία Ζώη
Σκηνοθεσία: Κωστής Καπελώνης

Πρωτότυπη Μουσική Σύνθεση: Ζωή Τηγανούρια

Ζωντανά επί σκηνής
Ζωή Τηγανούρια στο ακορντεόν
Στέλιος Γενεράλης στα κρουστά

Μετά το απόλυτο sold out στο
ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ RADAR

Από 16 Φεβρουαρίου 2026
Κάθε Δευτέρα στις 20:00 & Τρίτη στις 21:15

Μια ποιητική μουσικοθεατρική παράσταση
ύμνος στη ΓΥΝΑΙΚΑ

Μετά την τεράστια επιτυχία της παράστασης που έκανε πρεμιέρα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και τις άριστες κριτικές, η μουσικοθεατρική παράσταση «Η ΩΡΑΙΑ ΕΛΕΝΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΕΡΩΤΩΝ» συνεχίζει την θεατρική της πορεία στο Θέατρο RADAR από την Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη.

Το κείμενο και η δραματουργία είναι του Δρ. Κωνσταντίνου Μπούρα και η Γεωργία Ζώη ερμηνεύει το ρόλο της Ελένης, υπό την σκηνοθετική μπαγκέτα του Κωστή Καπελώνη.

Ιδιαίτερη και ευτυχής συγκυρία αποτελεί το γεγονός ότι η Γεωργία Ζώη εμφανίζεται για πρώτη φορά ως ηθοποιός σε έναν από τους θεατρικούς χώρους του οποίου έχει κάνει την μελέτη, με την ιδιότητά της ως Αρχιτέκτων.

Στον ρόλο της Ελένης εμφανίζεται η Γεωργία Ζώη, βραβευμένη, πρόσφατα με ένα ακόμη βραβείο, εκείνο της Καλύτερης Ηθοποιού για την ερμηνεία της στο έργο Amber Alert (17ο Διεθνές Φεστιβάλ Μονοδράματος «ΜΟΝΟΑΚΤ», Πρίστινα, 13/06/2025). Μέσα από μια βαθιά ανθρώπινη και πολιτική προσέγγιση, η ερμηνεία της αγγίζει τον πυρήνα της γυναικείας εμπειρίας από την αρχαιότητα έως σήμερα.

Η συνθέτις Ζωή Τηγανούρια υπογράφει την πρωτότυπη μουσική της παράστασης και πλαισιωμένη επί σκηνής από τον Στέλιο Γενεράλη στα κρουστά, μας καθηλώνει με την γνωστή εκτελεστική της δεινότητα ως βιρτουόζος του ακορντεόν αλλά και με τις συνθέσεις της που έχουν ρόλο αφηγηματικό παράλληλα με τον λόγο. Μαζί, ζωντανεύουν μουσικά τα έντονα και αντιφατικά συναισθήματα της πολυσύνθετης γυναικείας υπόστασης.

Η Ωραία Ελένη, το αιώνιο σύμβολο ομορφιάς και κατάρας, σε προχωρημένη ηλικία πια, παίρνει για πρώτη φορά η ίδια τον λόγο. Δεν μιλούν οι ποιητές, οι άντρες, οι στρατηγοί∙ μιλά η ίδια.
Από τα τείχη της Τροίας μέχρι τους σημερινούς πολέμους, η φωνή της γίνεται κραυγή ενάντια στη βία, τον πόλεμο, την κακοποίηση των γυναικών. Θρηνεί για τα παιδιά που χάθηκαν, καταγγέλλει τους άρχοντες που πλουτίζουν με αίμα, διεκδικεί το δικαίωμα των γυναικών να μιλούν, να αντιστέκονται, να ζουν.

Η παράσταση εναλλάσσει συγκίνηση, θυμό, χιούμορ, τρυφερότητα και πάθος, κρατώντας τον θεατή σε διαρκή συναισθηματική εγρήγορση.

Ο μονόλογος συνδυάζει λόγο, μουσική και τραγούδια που ερμηνεύει η Γεωργία Ζώη.

Η «Ωραία Ελένη στην κοιλάδα των νεκρών ερώτων», στην κοιλάδα του Ευρώτα όπου μοσχοβολούνε πορτοκάλια, τραγουδάει τον πόνο, την απώλεια, τον έρωτα, την ομορφιά, την Ειρήνη..

Μέσα από 4 νέα τραγούδια της Ζωής Τηγανούρια που τα έχει συνθέσει ειδικά για την παράσταση «Έρως» της Σαπφούς σε μετάφραση Κωνσταντίνου Μπούρα, «Η ωραία Ελένη» σε στίχους Λούλας Παπαγιαννοπούλου, «Γυναίκα Ειρήνη» σε στίχους Σοφίας Λιγνού και «Σκοτεινή λαχτάρα» σε στίχους Ζωής Τηγανούρια, καθώς και 4 παραδοσιακά μοιρολόγια, τραγούδια της ξενιτιάς και του έρωτα («Ξένος εδώ, ξένος εκεί», «Την πατρίδα μ' έχασα», «Δεν αφήνει τη χαρά η λύπη», «Νεραντζούλα»), και τέλος το μοιρολόι «Σήκω μάνα» σε ποίηση Γιάννη Φαλκώνη, το τελευταίο τραγούδι που μελοποίησε ο πρόσφατα εκλιπών Πετρολούκας Χαλκιάς με τη φωνή της Γεωργίας Ζώη.  (δείτε εδώ: Σήκω Μάνα - Μουσική Πετρολούκας Χαλκιάς - Τραγούδι Γεωργία Ζώη - Ποίηση Γιάννης Φαλκώνης)

Στο τέλος, η Ελένη δεν είναι πια το εξιλαστήριο θύμα μιας τραγωδίας...
γίνεται σύμβολο Ειρήνης, Αγάπης και Ελευθερίας.

Ένα έργο που μας αφορά όλους.
Ένας μονόλογος που διδάσκει, συγκινεί, προβληματίζει.
Μια φωνή που δεν σωπαίνει πια.


Περιγραφή του έργου

«Η Ωραία Ελένη» Είναι κακοποιημένη, όπως κάθε ανυπεράσπιστη ύπαρξη που άγεται και φέρεται στις μυλόπετρες της Ιστορίας, ενόσω η μακρόθυμος Νέμεσις επιφυλάσσεται να αποκαταστήσει την ηθική, συμπαντική, κοσμική τάξη.

Την αδικήσανε από μικρή.
Σύμβολο αδικημένης ομορφιάς, σύμβολο της χαμένης ουράνιας αρμονίας.
Το Χάος που εμφιλοχωρεί ανάμεσα στους στοχασμούς μας γεφυρώνεται από αυτή την συμβολική μορφή που εξακολουθεί να υπάρχει, να εξελίσσεται παρ' όλα αυτά, να βιώνει την καθημερινή χαρμολύπη, να συμβιβάζεται με τον Χρόνο, να αποδέχεται τον εαυτό της, να καλοδέχεται τα γηρατειά ως ευλογία που την απαλλάσσει από το μαρτύριο τού Έρωτα. Η ομορφιά είναι κατάρα όταν δεν συνοδεύεται από την ελεύθερη βούληση, τη δυνατότητα επιλογής, τη γαλήνη...

Ελένη: Αστόχησα να είμαι καλή μητέρα και σύζυγος. Κι ο μεγάλος έρωτάς μου καταστροφή. Κορμιά νεκρά σωριάζονταν στα τείχη της Τροίας. Εμούχλιαζαν. Χολέρα και πανούκλα. Λοιμός, λιμός, καταποντισμός. Η θάλασσα φούσκωνε. Απειλούσε να μας καταπιεί. Καταπιεσμένη οργή σιγοβράζει στα σπλάχνα μου.

Ναι, πήγα πολλές φορές να αποδράσω. Της Τροίας τα τείχη με ετρόμαξαν.
Δεν πηδάει κανείς εύκολα στο κενό. Ο έρωτας είναι φυλακή
Αλλά όχι η χειρότερη απ' όλες.

...Βίωσα το Θάνατο
Στο θλιμμένο βλέμμα μιας κακοποιημένης ύπαρξης.
Έσκισα τις σάρκες μου, διαμοίρασα και τα τελευταία ιμάτια
Για να ντύσω τους αδικημένους...
Στερνή θυσία.
Υπέρ αδυνάμου ο Λόγος, πάντα.
Για κάθε πλάσμα που αδικείται
Η Θέμις μακροθυμεί μεν
Η Νέμεσις όμως εξανίσταται.
Δίκη και Δικαιοσύνη δεν είναι πάντοτε συνώνυμες.
Δεν αντέχω την αδικία.
Δεν την ανέχομαι...

... Τώρα δεν μετανιώνω πια για τίποτα.
Εκχύλισμα πικρό των ημερών το άνθος
Σας εύχομαι καλήν αυγινήν...
Σε έναν άλλον κόσμο
Δικαιότερο,
Κάτω από έναν ήλιο που δεν δύει, μόνον ανατέλλει ατέλειωτα.
Κι αφού δεν γίνεται να πεθάνω,
Κι αφού δεν μετέχω ετούτης τής ευλογίας Τού Θανάτου,
Την πλάτη Σάς γυρίζω. Ταπεινά...

Αυτή είναι Η Ελένη του Δρα Κωνσταντίνου Μπούρα. Η Ελένη που τα έχει βρει με τον εαυτό της, κοιμάται ήσυχη τα βράδια, συγχώρησε τους διώκτες της, συμπάσχει με όλα τα έμβια όντα. Είναι η Ελένη της Ειρήνης.

Στη συνέχεια ακολουθεί διαδραστική συζήτηση του συγγραφέα του έργου Δρ. Κωνσταντίνου Μπούρα με το κοινό, διάρκειας 10' με 15' και η παράσταση θα κλείσει με μουσική και τραγούδι από τους επί σκηνής καλλιτέχνες και με την συμμετοχή του κοινού.

.....κι αν ξαναγεννηθώ να μην με πουν ωραία Ελένη, αιτία πολέμου, να μην με ξαναπούν Ελένη της Τροίας, να με πουν Ελένη της Ειρήνης.

Σημείωμα Δρ. Κωνσταντίνου Μπούρα:
«Η Ωραία Ελένη είναι για μένα ένας μύθος από τα νηπιακά μου χρόνια. Ελένη ερωτεύτηκα, Ελένη παντρεύτηκα... Είναι το γυναικείο Κάλλος. Η Μάννα Γαία, η Ουρανία Αφροδίτη... Εάν δεν υπήρχαν οι γυναίκες δεν θα υπήρχε Πολιτισμός. Εάν δεν υπήρχαν οι θηλυκές ενέργειες δεν θα υπήρχε Ειρήνη. Τα πολεμόχαρα αρσενικά στις γυναίκες αποδίδουν την απληστία, την ανεπάρκειά τους. Όλα τα Καλά κι Αγαθά είναι γένους θηλυκού: ομόνοια, ευδοκία, διπλωματία, ισότητα, ισονομία, δικαιοσύνη, ελευθερία, ζωή, ευγνωμοσύνη... Ζήτω οι θηλυκότητες!!!»
Δρ. Κωνσταντίνος Μπούρας ευγνώμων για το δώρο της ζωής.

Σημείωμα σκηνοθέτη Κωστή Καπελώνη:
«Η νέα εκδοχή του σύγχρονου σώματος ενός μυθικού φαντάσματος, που μας παραδίδει για εργασία και όνειρο ο Κωνσταντίνος Μπούρας, μας δίνει πλούσιο υλικό για σκέψη, θεατρική και μουσική έρευνα και δημιουργική αναμέτρηση με ένα πλάσμα, που έβαλε τρεις θεές να την κηρύξουν τρόπαιο, της φόρτωσαν την ευθύνη για ένα δεκάχρονο αιματηρό πόλεμο, για να συμπεράνει στο τέλος ο Ποιητής, ότι όλος αυτός ο όλεθρος έγινε "για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη".
Βλέπουμε το φάντασμα να περιπλανιέται στους αιώνες, μέσα σε τοπία καταστροφής και πολέμων χωρίς νικητές, να αναζητά την Ειρήνη, που κάποτε αγαπήσαμε κι αυτή μας χάρισε τον ανοιχτό ορίζοντα, που μας υπόσχεται ταξίδια σε ένα μέλλον που θα χτίσουν αγέννητοι ακόμη θαλασσοπόροι.
Και περιπλανιέται η Ωραία Ελένη μας, στα ίδια μονοπάτια, λέγοντας και ξαναλέγοντας τα ίδια λόγια, στους νέους ζωντανούς, μέχρι να καταλάβουν ότι η Ομορφιά και ο Έρωτας μπορεί να είναι οι μόνοι πραγματικοί νικητές, σε μια Ευτυχία που θα διαρκέσει για μια ζωή κι όχι σαν μια αστραπή στο σκοτάδι»

Συντελεστές:

Κείμενο-δραματουργία: Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
Σκηνοθεσία-διδασκαλία - σχεδιασμός φωτισμών: Κωστής Καπελώνης
Πρωτότυπη Μουσική σύνθεση: Ζωή Τηγανούρια
Σκηνικά - κοστούμια: Σοφία Παγώνη
Κατασκευή κοστουμιών: Μαριέττα & Μεζουρίτσα
Επιμέλεια κίνησης: Ζέφη Μπαρτζώκα
Φωτογραφίες: Θέμης Πανταζόπουλος - Capture Lab
Φωτογραφίες - Video: Ιωάννης Αρμυριώτης
Video trailer: Ευάγγελος Κάλλοου
Κατασκευή σκηνικών: Σάββας Σουρμελίδης
Artwork / Poster design: Σάββας Χριστομόγλου
Makeup Artist: Αργυρώ Βενέτη
Γραμματεία παραγωγής: Μάρα Μπήτρου

Ερμηνεία: Γεωργία Ζώη
Ακορντεόν επί σκηνής: Ζωή Τηγανούρια
Κρουστά επί σκηνής: Στέλιος Γενεράλης

Παραγωγή: Διώνης Αίνιγμα ΑΜΚΕ

Υπό την αιγίδα
του Υπουργείου Τουρισμού,
του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας,
του Υπουργείου Υποδομών και μεταφορών
του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης

Λίγα λόγια για την ηθοποιό Γεωργία Ζώη

Η Γεωργία Ζώη, με μια σπουδαία καλλιτεχνική διαδρομή 45 ετών, αποτελεί μία από τις σημαντικές παρουσίες του ελληνικού θεάτρου. Έχει ερμηνεύσει πρωταγωνιστικούς ρόλους σε δεκάδες θεατρικές παραγωγές - μεταξύ αυτών εμβληματικούς ρόλους Αρχαίας Τραγωδίας - ενώ έχει διαγράψει σημαντική πορεία στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και τη δισκογραφία, με παρουσία στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Σημαντική η συνάντησή της με το ΒΑΓΓΕΛΗ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ το 1980 με τον οποίο απέδωσε το ηπειρώτικο τραγούδι ΓΙΑΝΝΗ ΜΟΥ ΤΟ ΜΑΝΤΗΛΙ ΣΟΥ με ηλεκτρονική μουσική.
Επίσης συνεργάστηκε με τον ΠΕΤΡΟ-ΛΟΥΚΑ ΧΑΛΚΙΑ και ερμήνευσε το τραγούδι του ΣΗΚΩ ΜΑΝΑ συνοδευόμενη από τον ίδιο με το κλαρίνο του.
Η πορεία της έχει τιμηθεί με σημαντικά βραβεία και διεθνείς διακρίσεις, μεταξύ άλλων από την UNESCO, διεθνή φεστιβάλ και πολιτιστικούς οργανισμούς, καθώς και με τιμητικά βραβεία για το σύνολο της προσφοράς της στην Τέχνη και τον Πολιτισμό.
Το 2025 επισφράγισε τη διεθνή αναγνώριση της πορείας της, αποσπώντας το Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στο 17ο Διεθνές Φεστιβάλ Μονοδράματος «MONOAKT» στην Πρίστινα, για την ερμηνεία της στο έργο «Amber Alert».