
Ιδρυτικός Δωρητής Εναλλακτικής Σκηνής

Μεγάλος Χορηγός Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Οι Ημέρες Βυζαντινής Μουσικής υπό τον τίτλο «Γένη και γενιές της ψαλτικής τέχνης σήμερα», σε καλλιτεχνική επιμέλεια του ερμηνευτή και θεολόγου Ζαχαρία Καρούνη, προτείνουν ένα τετραήμερο μουσικό και πολιτισμικό οδοιπορικό στον κόσμο της βυζαντινής μουσικής, αναδεικνύοντας τη ζώσα συνέχεια της ψαλτικής τέχνης και τις πολλαπλές εκφράσεις μιας παράδοσης που παραμένει δημιουργικά παρούσα έως σήμερα.
Κεντρικός άξονας του φεστιβάλ είναι η έννοια του «γένους», όπως αυτή εκφράζεται μέσα από τα μουσικά γένη της βυζαντινής θεωρίας, τις διαφορετικές ψαλτικές σχολές και παραδόσεις που διαμορφώθηκαν μέσα στους αιώνες, αλλά και τις σύγχρονες προσεγγίσεις της ψαλτικής. Κάθε ημέρα του φεστιβάλ οργανώνεται γύρω από έναν σημαντικό υμνολογικό και θεολογικό άξονα της εκκλησιαστικής λατρευτικής εμπειρίας, ενώ στη σκηνή συναντώνται καταξιωμένοι πρωτοψάλτες, ιστορικοί χοροί, νέες φωνές και γυναικεία ψαλτικά σύνολα, συνθέτοντας μια πολυφωνική εικόνα της ψαλτικής τέχνης σήμερα. Το φεστιβάλ φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν νέο τόπο συνάντησης της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ με τη ζώσα ελληνική μουσική παράδοση και να ανοίξει τη βυζαντινή μουσική σε ένα ευρύτερο σύγχρονο κοινό.
Ύμνοι της Μεγάλης Εβδομάδας και της Ανάστασης | 23 Οκτωβρίου 2026
Συμμετέχουν: Χορωδία «Εν ψαλτηρίω», χοράρχης: Κωνσταντίνος Φωτόπουλος, Πρωτοψάλτης Ι. Ν. Αγίου Κοσμά του Αιτωλού Αμαρουσίου • Χορός του εν Αθήναις Συλλόγου Μουσικοφίλων Κωνσταντινουπόλεως, χοράρχης: Καλλίστρατος Κοφόπουλος, Πρωτοψάλτης Ι. Ν. Αγίου Ελευθερίου Πειραιώς • Βυζαντινή Χορωδία Αθηνών, χοράρχης: Γεώργιος Χατζηχρόνογλου, 'Aρχων Υμνωδός Μ.τ.Χ.Ε., Πρωτοψάλτης Ι. Ν. Φανερωμένης Χολαργού | Εισαγωγική ομιλία από τον Ζαχαρία Καρούνη, ερμηνευτή - θεολόγο, με θέμα: «Το τροπάριο της Κασσιανής, θεολογική και υμνολογική προσέγγιση».
Η τρίτη ημέρα φωτίζει την πλέον κατανυκτική αλλά και λαμπροφόρα περίοδο του λειτουργικού κύκλου της Ορθόδοξης Εκκλησίας: τη Μεγάλη Εβδομάδα και την Ανάσταση του Χριστού. Μέσα από τα τροπάρια των ημερών αυτών, η εκκλησιαστική υμνογραφία αποτυπώνει την πορεία προς «τὸ ?κούσιον Πάθος» του Χριστού, τη Σταύρωση και τελικά το φως της Ανάστασης. Οι χοροί και οι μονοφωνάρηδες θα αποδώσουν ύμνους από τις ακολουθίες του Νυμφίου, των Αγίων Παθών, του Επιταφίου Θρήνου και της Αναστάσεως, αναδεικνύοντας τον θεολογικό, ποιητικό και μουσικό πλούτο της βυζαντινής ψαλτικής παράδοσης.




