Ιδρυτικός Δωρητής Εναλλακτικής Σκηνής

Μεγάλος Χορηγός Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Οι Ημέρες Βυζαντινής Μουσικής υπό τον τίτλο «Γένη και γενιές της ψαλτικής τέχνης σήμερα», σε καλλιτεχνική επιμέλεια του ερμηνευτή και θεολόγου Ζαχαρία Καρούνη, φέρνουν στην Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο ΚΠΙΣΝ τέσσερις μοναδικές συναυλίες που αναδεικνύουν την παράδοση της βυζαντινής μουσικής και τις σύγχρονες εκφράσεις της. Στις 21, 22, 23 και 24 Οκτωβρίου 2026, ιστορικές χορωδίες, διακεκριμένοι πρωτοψάλτες και νέες φωνές και γυναικεία ψαλτικά σύνολα παρουσιάζουν τον πλούτο μιας μουσικής κληρονομιάς που παραμένει ζωντανή και δημιουργικά παρούσα.

Κεντρικός άξονας του φεστιβάλ είναι η έννοια του «γένους», όπως αυτή εκφράζεται μέσα από τα μουσικά γένη της βυζαντινής θεωρίας, τις διαφορετικές ψαλτικές σχολές και παραδόσεις που διαμορφώθηκαν μέσα στους αιώνες, αλλά και τις σύγχρονες προσεγγίσεις της ψαλτικής. Κάθε ημέρα του φεστιβάλ οργανώνεται γύρω από έναν σημαντικό υμνολογικό και θεολογικό άξονα της εκκλησιαστικής λατρευτικής εμπειρίας. Οι τέσσερις συναυλίες, «Ύμνοι Χριστουγέννων» (21/10), «Ύμνοι της Θείας Λειτουργίας: Ύμνοι από την Παράκληση και τους Χαιρετισμούς στην Υπεραγία Θεοτόκο» (22/10), «Ύμνοι της Μεγάλης Εβδομάδας και της Ανάστασης» (23/10) και «Ύμνοι της Αγρυπνίας» (24/10), συνθέτουν μια πολυφωνική εικόνα της ψαλτικής τέχνης σήμερα.

Το φεστιβάλ φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν νέο τόπο συνάντησης της Εναλλακτικής Σκηνής με τη ζώσα ελληνική μουσική παράδοση και να ανοίξει τη βυζαντινή μουσική σε ένα ευρύτερο σύγχρονο κοινό.

Ύμνοι της Αγρυπνίας | 24 Οκτωβρίου 2026

Συμμετέχουν: 
Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία «Λυκούργος Αγγελόπουλος» • Χοράρχης Γεώργιος Κωνσταντίνου
Μονοφωνάρηδες Αρχιμ. Χερουβείμ Τσίνογλου, Φώτιος Κετσετζής Άρχων Πρωτοψάλτης της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής, Βασίλειος Πρασσάς
Αγρυπνία. Προσέγγιση στην έννοιά της

Εισαγωγική ομιλία π. Χρυσοβαλάντης Θεοδώρου διδάκτωρ Λειτουργικής Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ, εφημέριος Ι. Μ. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Αγ. Στεφάνου Αττικής

Η τελευταία ημέρα του Φεστιβάλ είναι αφιερωμένη στο τελετουργικό και στην ατμόσφαιρα της αγιορείτικης αγρυπνίας, εκεί όπου η ψαλτική τέχνη συνδέεται άρρηκτα με τη νυχτερινή προσευχή, τη σιωπή και τη μυσταγωγική εμπειρία της λατρείας. Μέσα από ύμνους της Αγρυπνίας και το ιδιαίτερο αγιορείτικο ψαλτικό ύφος, αναδεικνύεται μια παράδοση βαθιά βιωματική και ασκητική, διαμορφωμένη επί αιώνες στις μονές του Αγίου Όρους. Οι χορωδιακές μελισματικές αναπτύξεις, σε συνδυασμό με τις καλοφωνικές ερμηνείες των μονοφωνάρηδων και τη συνεχή ροή της ψαλμωδίας, μεταφέρουν το κοινό στο πνευματικό κλίμα των αγιορείτικων νυχτερινών ακολουθιών, όπου η μουσική λειτουργεί ως προσευχή και εμπειρία συλλογικής κατάνυξης.