ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΑΓΓΙΞΕΙ ΤΟ ΜΙΣΟΦΕΓΓΑΡΟ

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΑΓΓΙΞΕΙ
ΤΟ ΜΙΣΟΦΕΓΓΑΡΟ

Κυριακή 26 Απριλίου 2026 | 12:00

Μέσα από αυτά τα ερωτήματα, η παράσταση προσκαλεί το κοινό
σε ένα εσωτερικό ταξίδι σύνδεσης, ευαισθητοποίησης και ενσυναίσθησης.

Περιγραφή

"Το Κορίτσι που Ήθελε να Αγγίξει το Μισοφέγγαρο" είναι μια γοητευτική ιστορία βασισμένη στο ιαπωνικό παραμύθι Tsuki no Waguma όπως εμφανίζεται στο βιβλίο της

Clarissa Pinkola Estés «Γυναίκες που τρέχουν με τους λύκους».

Ένα μικρό κορίτσι, με αγάπη και επιμονή, ξεκινά ένα συμβολικό ταξίδι για να στηρίξει τον πατέρα της που μόλις επέστρεψε από τον πόλεμο.

Μέσα από αλληγορικές εικόνες και συμβολικά εμπόδια, η ιστορία φωτίζει τις προκλήσεις της ζωής και τη δυνατότητα να τις μετατρέψουμε σε πολύτιμα δώρα. Η παράσταση αναδεικνύει τη δύναμη της πίστης στον εαυτό, της υπομονής και της επιμονής, ενώ παράλληλα προσεγγίζει με ευαισθησία

τη διαχείριση των «αρνητικών» συναισθημάτων ως μέσο προσωπικής εξέλιξης.

Πρόκειται για ένα βαθιά ανθρώπινο παραμύθι για το θάρρος, την ανιδιοτέλεια και την άνευ όρων αγάπη - δυνάμεις που μπορούν να θεραπεύσουν

ακόμη και την πιο τραυματισμένη καρδιά.

Τεχνοτροπία

Η παράσταση βασίζεται στις αρχές του

Σύγχρονου Πειραματικού Θεάτρου Σκιάς και Αντικειμένων.

Μέσα από ζωντανή αφήγηση, χωρική σύνθεση φωτός, σκιάς & αντικειμένων, ηχοτοπία ειδικά σχεδιασμένα για την παράσταση και μικροσκοπικά χειροποίητα σκηνικά, δημιουργείται ένα ποιητικό, οπτικοακουστικό σύμπαν όπου το φως και η σκιά λειτουργούν ως βασικά αφηγηματικά εργαλεία.

Οι εικόνες μεταμορφώνονται συνεχώς, δημιουργώντας έναν συμβολικό κόσμο όπου το ορατό και το αόρατο συνυπάρχουν,

προσκαλώντας το κοινό σε μια εμπειρία φαντασίας, συγκίνησης και ενδοσκόπησης.

Κεντρικό στοιχείο της προσέγγισης αποτελεί η έννοια της επιβράδυνσης. Σε αντίθεση με τον γρήγορο ρυθμό της σύγχρονης καθημερινότητας,

η παράσταση επιλέγει συνειδητά έναν πιο αργό, βιωματικό χρόνο, επιτρέποντας στις εικόνες να αναπνέουν και στα συναισθήματα να αναδύονται οργανικά.

Η επιβράδυνση λειτουργεί ως εργαλείο εστίασης και παρουσίας: δίνει χώρο στο κοινό να παρατηρήσει, να συνδεθεί και να επεξεργαστεί την αναδίπλωση των εικόνων, μετατρέποντας την εμπειρία από απλή θέαση σε ουσιαστική συμμετοχή. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, το κοινό καλείται να εισέλθει σε μια πιο εσωτερική κατάσταση, όπου η φαντασία ενεργοποιείται και η αφήγηση αποκτά βαθύτερη συναισθηματική και
θεραπευτική διάσταση.

Μετά την παράσταση

Στο τέλος της παράστασης, το κοινό καλείται στα παρασκήνια.

Οι θεατές έχουν την ευκαιρία να ανακαλύψουν τα σκηνικά, τις φιγούρες και την τεχνοτροπία της παράστασης, αποκτώντας πρόσβαση στο backstage και στα μυστικά

του ParaMana Puppet Theatre.

Η εμπειρία αυτή αναδεικνύει τη σημασία του πειραματισμού στην τέχνη και ενισχύει τη σύνδεση μεταξύ καλλιτεχνών και κοινού.