ΓΥΜΝΗ

Μια γυναίκα ολόγυμνη στον χώρο.

Χωρίς ρούχα. Χωρίς συμβάσεις.

Χωρίς κανέναν.

Επειδή κάποια βράδια, ο μόνος άνθρωπος που έχεις να αγκαλιάσεις είσαι εσύ.

Η Δανάη Καλοπήτα έγραψε το έργο «Γυμνή» και ερμηνεύει έναν απρόσμενο μονόλογο για την απόλυτη αγάπη, την οικογένεια, τη μοναξιά, τον κοινωνικό αποκλεισμό και τον πρώτο μεγάλο έρωτα. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Αλέξανδρος Λιακόπουλος.

Η «Γυμνή» αφηγείται την ιστορία τής Σοφίας, μιας νέας γυναίκας έγκλειστης σε ψυχιατρικό ίδρυμα, που βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στη μνήμη και την πραγματικότητα, συνομιλώντας με τις φωνές μέσα στο μυαλό της. Προσπαθώντας διαρκώς να βρει την έξοδο από τη φαντασίωση στην αλήθεια, αντιμετωπίζει πρόσωπα και γεγονότα που θολώνουν ακόμη περισσότερο τα όρια. Ο πατέρας που πίστευε πως την εγκατέλειψε βρίσκεται στο ίδιο ίδρυμα. Η μητέρα που θεωρεί νεκρή εμφανίζεται ξανά μπροστά της. Και η Ελπίδα, η γυναίκα την οποία ερωτεύθηκε και που της προσφέρει την ασφάλεια που τόσο αποζητά, μεταμορφώνεται σε σύμβολο της ανάγκης της να την αγαπήσουν, να την αγγίξουν και να την αναγνωρίσουν ως άνθρωπο και όχι ως ασθενή.

«Γυμνή» από το βάρος της πραγματικότητας, ακροβατεί ασταμάτητα στα όρια μεταξύ της λογικής και του συναισθήματος, της μνήμης και της ψευδαίσθησης, της αλήθειας και της ανάγκης μας να πλάθουμε ιστορίες για να αντέξουμε τον πόνο.

Επί σκηνής, η Δανάη Καλοπήτα, γυμνή από ρούχα και συμβάσεις, θέτει διαρκή ερωτήματα και μας προσκαλεί σε ένα θεατρικό ταξίδι στο σκοτάδι της ανθρώπινης ψυχής, όπου η τρέλα γίνεται καθρέφτης της κοινωνίας και η αγάπη μετουσιώνεται στην τελευταία πιθανότητα σωτηρίας. Επειδή, ίσως, όταν όλα μέσα μας καταρρέουν, ό,τι στέκει ζωντανό δεν είναι ούτε η λογική ούτε η μνήμη, αλλά το γυμνό μας σώμα, η φύση μας και η ανάγκη μας να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε. Άλλωστε, η πιο δύσκολη αγκαλιά είναι αυτή που πρέπει να κάνουμε σε εμάς τους ίδιους.

Σημ.: Η παράσταση είναι ακατάλληλη για θεατές κάτω των 16 ετών. Περιέχει γυμνό και σκληρό λόγο.